Zaterdag 22 april 2017 - Parasja Sjemini: Leviticus 9:1-11:47. Profetenlezing II Samuel 6:1-19. Sjabbat Psalm 128.
Zie ook het artikel "Tegelijkertijd gelukkig en verdrietig" onder aan deze pagina.

B"H

Zacharia 8:23
Zo zegt Hashem van de legerscharen: In die dagen zal het gebeuren dat tien mannen uit alle talen van de volken, vastgrijpen, ja, de punt van de mantel van een Joodse man zullen zij vastgrijpen, en zeggen: Wij gaan met u mee, want wij hebben gehoord dat God met u is.

tzedakah


Jeela
Jeela

plaatje

Malbenhoekje van Jaïr

Vergeet niet zijn Malbenhoekje over de parasja van deze week!

  1. Genesis
  2. Exodus
  3. Leviticus
  4. Numeri
  5. Deuteronomium

Psalmrooster
voor de maand Adar.
Voor een Hebreeuwse Kalender zie hier.
28 maart
29 maart
30 maart
31 maart
1 april
2 april
3 april
4 april
5 april
6 april
7 april
8 april
9 april
10 april
11 april
12 april
13 april
14 april
15 april
16 april
17 april
18 april
19 april
20 april
21 april
22 april
23 april
24 april
25 april
26 april

Een enkele toelichting op verzen uit de Psalmen.

Index met afzonderlijke Psalmen



Tora Porties
Tora Porties
wie zijn wij
bericht


Tora Porties
Tora Porties
inhoud
zoeken

Prikbord

Wat is Nieuw
Nieuwe artikelen en aanpassingen op Malben

Wie was Shem
In de Tora wordt Shem als zoon van Noach het eerst genoemd. Volgens de Joodse traditie was Shem echter de jongste zoon van Noach. Hij was de voorouder van Abraham. Hij was een profeet en priester. Melchizedek de koning van Salem, die in Genesis 14:18-20 wordt genoemd, is Shem. Shem had een school (bet ha midrash) samen met Eber, waar Tora werd gestudeerd - o.a. waren Abraham en Jacob hun leerlingen - en ook hadden zij een "bet din" - rechtbank, waar recht werd gesproken op basis van de Noachitische wetten.

Parasja van de week
Elke vrijdag wordt deze index vernieuwd met informatie over de parasja van de week. Welke parasja dit is vindt u boven de scheidingslijn.
Orthodoxe joden lezen door het jaar heen elke week een gedeelte van de Tora. Dit noemt men een parasja. De vijf boeken van Mozes zijn in 54 parasja’s verdeeld. Het joodse jaar telt gewoonlijk slechts 50 weken en op sommige weken wordt vanwege een feestdag een andere tekst gelezen; daarom leest men sommige weken twee parasja's. Op het feest van Simchat Thora (de Vreugde van de Leer) leest men het laatste deel van Devariem (Deuteronomium) en het eerste van Beresjiet (Genesis). Hiervoor worden twee rollen tegelijkertijd geopend, hetgeen symboliseert dat de Tora(studie) eeuwigdurend is. Voor een overzicht van de parasja's voor het joodse jaar 5777 (2016/2017) zie hier.

Indeling van de Tora
Wie verdeelde de Tora in wekelijkse lezingen, hoofdstukken en verzen?
Zie hier voor het antwoord.

Dagelijks te lezen psalmen
Misschien is het iets voor u om, gerelateerd aan de Joodse kalender, elke 29 of 30 dagen het hele Psalmboek uit te lezen. Om het u gemakkelijk te maken hebben wij een rooster opgenomen in de linker kolom van deze indexpagina. Wanneer u daarbij op de te lezen Psalmen klikt krijgt u een pagina met, daarin opgenomen, alle Psalmen die gelezen moeten worden.

Hieronder een collage van de hand van Jair over de maand Nisan
Nisan

Tegelijkertijd gelukkig en verdrietig

hart

De emoties van kinderen zijn eenvoudig. Wanneer een kind iets wil, wil hij het volledig. Wanneer een kind haat of voor iets angst heeft, dan vult de emotie zijn kleine hart volledig. Als we echter volwassen worden, worden onze emoties complexer. We willen iets, maar op hetzelfde moment, zijn wij in staat ons te realiseren wat de keerzijde van de verwezenlijking daarvan is. We willen een stuk chocolade, maar we verafschuwen daarvan de calorieën. We houden er niet van om hard te werken, maar we voelen ons tevreden als we klaar zijn. We kunnen iemand verafschuwen en op hetzelfde moment medelijden met hem of haar hebben. We kunnen houden van iemands bepaalde eigenschappen terwijl wij andere verafschuwen.

Als we geestelijk volwassen worden, heeft onze emotionele complexiteit zich verder ontwikkeld. Zoals de Zohar zegt: "Huilen is ondergebracht in de ene kant van mijn hart, en vreugde in de andere kant." We kunnen bedroefd worden vanwege de toestand van ons materiele zijn, maar op hetzelfde moment kunnen we ons verheugen over de status van onze geestelijke ziel.

Op wat voor Aaron de meest emotionele en intense dag van zijn leven was, werd hij opgeroepen tot Hogepriester, omdat hij buitengewone emotionele rijpheid vertoonde.

Het was het hoogtepunt van zijn carrière. De Tabernakel, de draagbare Tempel, was eindelijk gereed, de inauguratie periode van zeven dagen was voorbij, en voor de eerste keer, voerde Aaron de priesterlijke dienst uit, waardoor de aanwezigheid van God neerdaalde. Zoals het vers luidt: "Een vuur ging uit van het aangezicht van Hashem, en verteerde het brandoffer en de vetdelen op het altaar. Toen heel het volk dit zag, juichten zij en wierpen zich met het gezicht ter aarde." 1)

En toch, slechts een paar korte ogenblikken later, onderging Aaron de grootste tragedie van zijn leven, toen twee van zijn zonen stierven: "De zonen van Aaron, Nadab en Abihu, namen beiden hun wierookschaal, deden vuur daarin, legden reukwerk daarop en brachten vreemd vuur voor het aangezicht van Hashem, wat Hij hun niet geboden had. Toen ging een vuur uit van het aangezicht van Hashem, en verteerde hen, zodat zij stierven voor het aangezicht van Hashem." 2)

Mozes wendde zich tot zijn broer Aäron en droeg hem op om zijn persoonlijke pijn opzij zetten. Dit was een vreugdevolle dag voor God. Aaron en zijn resterende twee zonen waren er om te dienen als vertegenwoordigers van heel het volk, en daarom werden zij opgeroepen om de goddelijke vreugde te ervaren.

En hier vervolgens wordt het verhaal ingewikkeld. Mozes kwam erachter dat één van de offers die bedoeld was om door Aaron en zijn zonen te worden gegeten verbrand was. Mozes was woedend. Hij vroeg Aaron: "Waarom hebben jullie dat zondoffer niet gegeten op de heilige plaats? Want het is allerheiligst, en Hij heeft jullie dat gegeven, opdat jullie de ongerechtigheid van de gemeenschap zouden dragen, om daarover verzoening te doen voor het aangezicht van Hashem.” 3)

Mozes vroeg: “Waarom hebben jullie het offer niet gegeten? Hoe kun je je persoonlijke rouw voor laten gaan voor de vreugde van God?"

Aaron antwoordde Mozes: "Zie, vandaag hebben zij hun zondoffer en hun brandoffer voor het aangezicht van Hashem aangeboden, en zijn mij deze dingen overkomen. Als ik vandaag het zondoffer had gegeten, zou dat goed geweest zijn in de ogen van Hashem? Toen Mozes dit hoorde, was het goed in zijn ogen". Vers 19 en 20.

Aaron leerde Mozes een belangrijke les: Het is relatief eenvoudig voor de spirituele zoeker om zichzelf te negeren en zich volledig te wijden aan de Goddelijke werkelijkheid. Dat is echter niet de wil van God.

Het juiste spirituele pad, betoogde Aaron, is zo geestelijk volwassen te zijn om beide perspectieven te ervaren. Aaron begreep dat een relatie met God niet betekent het onderdrukken van ons eigen gevoel van de werkelijkheid; het is de mogelijkheid om in evenwicht te brengen het ervaren van Gods realiteit evenals die van onszelf. Het betekent om in staat te zijn om een ​​deel van het offer te verbranden als een uiting van persoonlijke pijn, maar het andere deel van het offer te eten als een uitdrukking van de Goddelijke vreugde.

Voetnoten

1) Leviticus 9:24.
2) Leviticus 10:1-2.
3) Leviticus 10:17.

Door Menachem Feldman

©Malben-Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken!